
گوزن زرد ایرانی
گوزن زرد ایرانی تا میانه قرن بیستم منقرضشده پنداشته میشد، تا اینکه در سال ۱۹۵۶ میلادی در خوزستان دوباره پیدا شد. برنامههای تکثیر در اسارت آن را از نابودی کامل نجات داد، ولی هنوز در معرض خطر است.
منبع تصویر: Wikimedia Commons — https://en.wikipedia.org/wiki/Persian_fallow_deer
وضعیت حفاظتی (فهرست سرخ IUCN)
«در معرض خطر» (Endangered) — وضعیت جهانی گونه بر اساس فهرست سرخ IUCN.
زیستگاه و پراکنش
زیستگاه: جنگلهای تُنُک و بیشههای کنار رودخانه.
پراکنش: بهطور طبیعی در کرانه رودهای دز و کرخه (خوزستان)؛ جمعیتهای تکثیرشده در دشت ارژن، جزیره اشک دریاچه ارومیه و چند ذخیرگاه دیگر.
آیا میدانستید؟
- پوست خالدار و شاخهای پهن نرها از نشانههای این گوزن است.
- این گونه از گوزن زرد اروپایی درشتتر است.
- بیشتر در سپیدهدم و غروب فعال است و روزهای گرم را در سایه بیشهها میگذراند.
پرسشهای رایج
زیستگاه گوزن زرد ایرانی کجاست؟
جنگلهای تُنُک و بیشههای کنار رودخانه. پراکنش: بهطور طبیعی در کرانه رودهای دز و کرخه (خوزستان)؛ جمعیتهای تکثیرشده در دشت ارژن، جزیره اشک دریاچه ارومیه و چند ذخیرگاه دیگر.
غذای گوزن زرد ایرانی چیست؟
گوزن زرد ایرانی گیاهخوار است.
طول عمر گوزن زرد ایرانی چقدر است؟
طول عمر گوزن زرد ایرانی حدود ۱۵ تا ۲۰ سال است.
آیا گوزن زرد ایرانی در خطر انقراض است؟
وضعیت گوزن زرد ایرانی در فهرست سرخ IUCN «در معرض خطر» (EN) است.
💬 دیدگاهها
درباره «گوزن زرد ایرانی»هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید! 🐾



